شهید حاجی عبدالله (رح) ، قهرمان صلیب شکن

حبیبی سمنگانی

شهید حاجی عبدالله (رح) فرزند بابه قمبر در سال ۱۳۴۷ ه ش در منطقۂ گردندهء ولسوالی تاله و برفک ولایت بغلان دیده به جهان گشود ، شهید نامبرده آموزشهای ابتدایی دینی را در قریۂ آبایی خود نزد ملا امام مسجد آموخت ، شهید حاجی صاحب کسب آهنگری و دهقانی داشت و یک شخص متوکل ، صابر ، دلیر ، کم گو و مخلص بود ، نیز در جهاد بر ضد قشون سرخ شوروی و کمیونست ها شرکت نمود و هرگاه نیروهای صلیبی اشغالگر به سرکردگی امریکا بر افغانستان یورش آوردند و مبارزهء مقدس مردم افغانستان به رهبری امارت اسلامی افغانستان برای آزادی و رهایی کشور از پنجه های خونین آنان آغاز گردید شهید حاجی عبدالله (رح) نیز قیام در برابر اشغال را فریضۂ دینی و ملی خود پنداشت و به نعره های حی علی الجهاد از اعماق قلب لبیک گفت ، شهید حاجی عبدالله (رح) در روزهای آغازینِ مقاومت برای رفع حوایج اساسی مجاهدین از قبیل جای ، آب و نان و مهمات می کوشید ، انتقال موادهای انفجاری را به عهده داشت و در میادین عمل از دیگر مجاهدین پیشگام می بود .
شهید حاجی صاحب در بیشتر عملیات های ولایت بامیان و ولسوالی تاله و برفک ولایت بغلان سهم فعال داشت و به ویژه در سالهای اخیر چندین عملیات موفق را در بامیان انجام داد ، در سطور ذیل یکی از شاهکاری های حاجی صاحب شهید را یاد آور می شویم که به تنهای انجام داد و نشان دهندهء جرات و شجاعت فوق العادهء آن جناب (رح) است ، عساکر اشغالگر خارجی به همراهی و رهنمای مزدوران داخلی به ویژه کارمندان شبکه جاسوسی رژیم مزدور به تاریخ ۴/۸/۲۰۱۲ در منطقۂ بابه که در مربوطات درهء شکاری ولسوالی غندک ولایت بامیان بر خانۂ حاجی صاحب شهید یورش بردند ، اما آنان با مقاومت تاریخی حاجی صاحب رو به رو شدند و درگیری شدید رخ داد ، حاجی صاحب با وصف که به تنهای می جنگید ۱۰ تن از عساکر اشغالگر را که از کشور نیوزیلند بودند و ۱۸ تن از جواسیس امنیت ملی رژیم مزدور را که شامل کارمندان بلند رتبه نیز بود به قتل رسانید و نیز ۶ تن از اشغالگران و ۸ تن مزدوران داخلی در جریان درگیری زخمی شدند ، تلفات جانی دشمن در مجموع به ۴۲ تن رسید ، دشمن به شدت در هراس آمده بود ، آنان برای به دست آوردن اجساد کشته شدگان خود موسفیدان محل را واسطه نمودند وبالاخره با دیدن تلفات سنگین از منطقه فرار نمودند ، این مرگبار ترین نبرد برای اشغالگران در جریان عملیات فاروق بود .
جان کی ( صدر اعظم نیوزیلند ) در مورد این واقعه به خبرنگاران ابراز نمود < امروز یک روز خیلی اندوهناک می باشد ، کشته شدن ۷ سرباز برای کشور کوچک چون نیوزیلند یک ضایعۂ بزرگ است ، این حادثه خطرهای را برملا می سازد که نیروهای نیوزیلند با آن رو به رو هستند > ، دگر جنرال ریس جونز ( فرمانده اردوی نیوزیلند ) درین مورد گفت < ما ازین ضایعه خیلی متاثر هستیم ، من به به نمایندگی از همه نیروهای نیوزیلند همدردی خود را با اقارب ، همکاران و دوستانِ قربانیان ابراز می دارم > ، قابل ذکر است که دشمن در رسانه ها چنان جلوه می داد گویا این تلفات در نبرد با گروهی بزرگی از مجاهدین رخ داده باشد ، دشمن حتی در رسانه ها از تلفات بزرگ مجاهدین نیز خبر داد ، در حالی که در جریان درگیری هیچ یکی از مجاهدین در نزدیکی شهید حاجی صاحب (رح) حضور نداشتند ، یکی از مقامات رژیم مزدور به رسانه ها لاف زد : قطعهء واکنش ریاست امنیت ملی بامیان متاسفانه با کمین دشمنان مسلح مواجه شد و درگیری صورت گرفت و در نتیجه مخالفین با از دست دادن بیش از پانزده کشته و زخمی و دادن دو اسیر از صحنه متواری می شوند ( یا للعجبا بر این دروغ شاخدار ) .
مجاهدین به فرماندهی شهید حاجی صاحب عبدالله (رح) به تاریخ ۲۱/۵/۲۰۱۶ در منطقۂ چرای سنگپر ولسوالی غندک ولایت بامیان بر پوستۂ دشمن حمله نمودند و پس از درگیری شدید پوسته را فتح نموده به آتش کشیدند ، در جریان درگیری ۶ تن عسکر مزدور کشته و ۶ تن دیگر جراحت برداشتند ، سپس عساکر کمکی دشمن که می خواستند خود را به محل درگیری برسانند در منطقۂ طاقه دکان ولسوالی مذکور با کمین مجاهدین رو به رو شدند و در نتیجه ۱ تانگ ، ۳ موتر رینجر و ۱ امبولانس نظامی دشمن نوسط فیرهای راکت تخریب گردیدند ، نیز ۱ موتر رینجر به دریا افتید و از بین رفت و در جریان درگیری ۱۵ تن عسکر اجیر کشته و زخمی شدند ، دران روز در مجموع ۲۷ تن عساکر مزدور کشته و زخمی شدند و ۶ وسایط دشمن از بین رفت .
شهید حاجی عبدالله (رح) از دو سال به این سو به عنوان ولسوال امارت اسلامی افغانستان در ولسوالی سیغان وظیفه انجام می داد و همواره برای پیش برد امور جهادی مصروف تلاشهای خستگی ناپذیر بود ، شهید حاجی صاحب (رح) بالاخره به تاریخ ۲۸ جمادی الاولی ۱۴۳۸ ه ق مطابق با ۷ حوت ۱۳۹۵ ه ش و مصادف با ۲۵ فروری ۲۰۱۷م در منطقۂ چرای سنگپر ولسوالی غندک ولایت بامیان عساکر دشمن را در طی یک کمین مورد حمله قرار می دهد که در نتیجه قومندان سید اسماعیل هاشمی ( قومندانِ قطعات و پوسته های امنیتی دشمن در منطقۂ استراتیژیک معدن زغال سنگ اشپیشتهء ولسوالی کهمرد ولایت بامیان ) با ۳ تن از محافظین خود کشته می شود ، موتر رینجر دشمن کاملا تخریب می گردد ، حاجی صاحب عبدالله (رح) پس از پایان درگیری از سوی یک تن عسکر زخمی هدف گلوله قرار می گیرد و به سن ۴۸ سالگی به مقام والای شهادت نائل می گردد ، انا لله و انا الیه راجعون ، قابل ذکر است که آن عسکر زخمی نیز بعدا در اثر فیرهای مجاهدین به قتل می رسد .
مولوی صاحب برهان الدین ( والی امارت اسلامی افغانستان برای ولایت بامییان ) در مورد شخصیت و آشنایی با شهید حاجی عبدالله (رح) چنین می گوید : غازی و شهید حاجی عبدالله ( تقبله الله )در سال ۱۴۲۶ ه ق به وساطت شهید قهرمان قاری عزم الدین ( تقبله الله ) با بنده آشنا شد و تعهد نمود که در راستای جهاد با بنده همگام می باشد ، من شهادت می دهم که درین مدت دراز به عنوان یک همکار ازین دو شخصیت جیدِ راستای جهاد جز صداقت ، امانت داری ، وفاداری ، جسارت در پیکار و گریز از شهرت و خودخواهی چیزی دیگری ندیدم ، ایشان در ولایت بامیان درسهای فراموش ناشدنی برای جبهۂ اشغالگران و مزدوران آنان دادند ، خدا رحمت کند این عاشقان پاک طینت را ، روح ایشان و همه ارواح شهداء مظلوم امت اسلامی شاد باد و سنگرهای داغِ کاروان آزادی جاویدان باد ، آمین .

با سپاس از برادر محترم حکمت بغلانی که در تهیهء سوانح شهید همکاری نمودند .